Kim olacak? Savaştan, çatışmadan beslenen çevreler korkar barıştan. Gerilim, şiddet hatta vahşet onların enerji kaynaklarıdır. Kan kaybetmeye başladıklarında gerilimi arttırırlar, toplumsal muhalefet gelişmeye başladığında da şiddeti hatta vahşeti arttırırlar. Çünkü barışın olduğu, huzurun sağlandığı, güvenin geliştiği toplumlarda barınamazlar.
Dün 1 Eylül’dü, üstelikte cumartesiydi. Bu iki şey bir araya gelince korku salmış birilerini. Adana’nın merkezi yerleri, toplanma alanı olabilecek yerler tabiri caizse polis kaynıyordu. Kimi üniformalı, kimi de sivil polisler. Kimi devriye geziyor, kimi de nöbet tutuyordu kavşaklarda, toplanma alanlarında. Önce bir anlam veremedim, sonra kendi kendime” Kaçırdığım bir şey mi oldu, neden her taraf polis kaynıyor?” diye düşünürken fark ettim ki günlerden cumartesi, tarihlerden 1 Eylül’dü.
Biliyorsunuz ülkemizde 1 Eylül, Dünya Barış Günü olarak kutlanıyor. Cumartesi de malum Cumartesi Annelerinin toplanma günü. Siyasi irade nasıl bir bağ kurmuş ki emniyet birimleri adeta alarma geçmişti. Dünyanın hiçbir yerinde 1 Eylül Dünya Barış Gününde herhangi bir terör olayına rastlanmamıştır. Gerçi Barış Gününde herhangi bir terör olayına rastlanmamıştır dersek daha doğru olur. Çünkü dünya farklı günde kutluyor, Dünya Barış Gününü. Ülkemizde de bugüne kadar 1 Eylül’de herhangi bir terör olayı yaşanmamıştır. Sadece 1 Eylül Dünya Barış Günü olarak kutlanması sırasında zaman zaman polis müdahaleleri olmuştur. Yani polis müdahalesi yoksa hiç bir olay da yok.
Dün de herhangi bir olay yaşanmadı. Çeşitli sivil toplum kuruluşları Uğur Mumcu Meydanında toplanarak 1 Eylül Barış Gününü kutladı. Görüldü ki korkacak bir şey yok. O kadar çok polise de, o kadar gerginliğe de gerek yoktu.
