Hiçbir zaman inanmadık, inanmıyoruz size ve sizlere. Ne geldiğiniz ilk gün de, ne de gideceğiniz son yerde. Sahte gülüşleriniz, asılsız vaatleriniz habercisiydi bugünlerin.  Yolsuzluğu, yoksulluğu yok edeceğiz; yasakları bir bir ortadan kaldıracağız derken yolsuzluklar sardı her yanı, ülke yoksulluğa mahkûm oldu; yasaklar yağmur oldu yağdı insanların üzerine…

İnanmadık, inanmıyoruz size ve sizlere.  Sizler “Mahkemeler görevini yapıyor “derken, masum insanlar kapatıldı cezaevlerine. Sivil, memur, gazeteci, yazar, sendikacı, sanatçı atılırken demir parmaklıkların ardına, can verirken hücrelerde “ Adalet, hukuk, yargı” palavralarıyla günü, günleri geçiştirdiniz. Tarihte destanlar yazmış, yazmaya devam eden Türk ordusu kumpaslarla dizayn edilmeye çalışılırken, ülkenin genelkurmay başkanı terörist suçlamasıyla tutuklanır, yargılanırken “ Kimse dokunulmaz değil, herkes yargılanabilir” demiştiniz.  Fetöcülerin orduyu, yargıyı, polis teşkilatını adeta ele geçirmesine seyirci kaldınız, bizler uyarmaya çalıştıkça “ Onlar ülkenin gururu, hizmet adamları “ dediniz; unuttunuz mu?  Sonra, sonra yağdırdıklarında halkın üstüne kurşunları “ Yanıldık Allah af etsin “ dediniz. Açılım, açılım diyerek elini kolunu bağladınız askerin, polisin hatta yargının. Silah ve cephanelik doldu evler ve işyerleri.  Sonra, sonra kan ve gözyaşı. Ve sonra yeniden “ Yanıldık, inanmıştık” demiştiniz.

Bir baskın seçimle, hiçte adil olmayan yöntemlerle yok ettiniz demokrasiyi, yok ettiniz parlamenter sistemi. İnsanların, ülkenin hatta ülkelerin güvenini kaybettiniz. Güven olmayan, hukuk işlemeyen, yargıdan şüphe duyulan bir ülkede ekonomik istikrar olur mu? Şimdi bir sebep buldunuz krize adı “Rahip”. Meydan okuyor görünüyorsunuz ABD’ye; ya sonra, sonra ne olacak?  Sonra ne diyeceksiniz?