24 Haziran seçiminden hemen sonra sıkça duymaya başladığımız bir söz var” Tepeden tırnağa değişim, tepeden tırnağa yenilik” . Örgütlü, işlevsel bir yapının hepten yenilenmesi, değişmesi gerektiğini ifade etmek için kullanılan bu söz dizini ile ilgili ben de diyorum ki “ Hayır, doğru değil!  Doğru olan; yani olması gereken tırnaktan tepeye değişim, tırnaktan tepeye yeniliktir”

Neden mi? Tepeden başlayarak tırnağa gelen değişim anti demokratiktir, dayatmadır. Yenilik de öyle. Oysa tırnaktan başlayan değişim ve yenilik demokratiktir.  Örnek mi? Hemen verelim. 24 Haziran seçiminin sonuçlarından dolayı gönül vermiş olduğu partiyi yerden yere vuran, genel başkanını başarısızlıklarla suçlayarak istifasını isteyen, gerekçesini de tepeden tırnağa yenilik gerekiyor şeklinde açıklayan partilinin durumu.

Soruyorum şimdi “ Kişi kendini değiştirmediği, kişi kendini yenilemediği sürece, tepeden; yani genel başkandan başlayan bir değişim ve yenilik kişiye ne kazandırır? Kişi; yani tırnak, tepedeki yenilik ya da değişimden ne kadar bağımsız ya da özgür olabilir? Tepeden tırnağa bir yenilik söz konusu olduğunda kişi , ya eski kişi olacak ki; bu durum da değişim ya da yeniliğe karşı uyumsuzluk doğacaktır. Ya da değişime ayak uyduracak; ama kişi kişi olmaktan çıkacaktır.

Oysa kişi böyle bir talep ile sesini duyurmaya çalışmak yerine kendi iç sesiyle, kendisini değerlendirse ve değişim ile yenilik bekleyen yönlerini belirleyerek bunu gerçekleştirse hem demokratik bir süreç sağlıklı başlamış olur, hem de kişiden; yani tırnaktan başlayan değişim ve yenilik kısa sürede tepeye ulaşır.

Sözün kısası eleştiriye başlamadan önce öz eleştiri yapmak gerekir. Kendi eksikliklerimizi, yanlışlarımızı belirledikten sonra her şey kendiliğinden gelir; yani değişimi ve yeniliği tepeden istemek beklemek yerine tırnaktan” kendimizden” başlatmak gerekir.