Hamaset söylemlerini duydukça gencecik çocuklar geliyor aklıma. Yerlerde kanlar içinde yatarken, cansız bedenlerinin başında objektiflere poz veren hasta ruhlu insanları hatırlıyorum.

Hani şu boğaz köprüsü üzerinde, tankları sivillerin üzerine sürmeden teslim olan ve sözde siviller tarafından katledilen askerler. Ortalama yaşları 20-25 olan pırlantalar. Kimisinin boğazı kesildi. Kimisi köprüden aşağı atıldı. Kimisi de linç edilerek öldürüldü. Bugüne kadar ne bir soruşturma açıldığı duyuldu ne de araştırmalar yapıldığı. Yetkililer inkâr dahi ettiler” Yok öyle şey “ dediler; ama hasta ruhlu insanların paylaştığı fotoğraflar, videolar her şeyi gözler önüne serdi. Şimdilerde ortaya çıkmaya başladı” Tüfekleri, cephaneleri de gasp edilmiş” bulunamıyormuş(!)

O gün yaralandım diyen” Gazi” ilan edildi, maaş bağlandı. Kimse sormadı nerede, nasıl yaralandın diye aferin dendi sadece. Hatırlayın askere saldırmak vacip ilan edilmişti neredeyse. Tugayların, askeri birliklerin kapısına dozerler yığılıyordu belediyeler tarafından. İş makinelerı askeri araçların önüne diziliyordu yurtseverlik gösterisi olarak.

Şimdi o Mehmetçik ateş hattında, ölüme yürüyor her an her dakika. Boğaz köprüsünde linç edilen, boğazı kesilen, köprüden atılarak katledilen Mehmetçik  savaşıyor can veriyor.

Tugay komutanlıklarının, garnizonların önüne iş makineleri dizilen Mehmetçiğe şimdi yol veriliyor, yürü Afrin’e deniliyor. Bir bir gelirken şehit haberleri utanmadan sloganlar atılıyor ”bizi de Afrin’e götürün! “

Unuttuk mu sanılıyor ellerinde  palalarla, sopalarla, silahlarla pozlar veren yamyam kılıklıları… Unutmadık, unutmayacağız…