Bir yanda katliam gibi trafik kazaları diğer yanda şehit haberleri başka bir tarafta adalet talebiyle yollara düşmüş yüz binler…
Ülke nasıl bu hale geldi? Her yer ölüm ,her yer kan; yaşam adeta zulüm haline gelmiş. Ne kimsenin can güvenliği var ne de kimsenin hukuk güvenliği. Ekonomik ,sosyal boyutlar ise tam bir facia. Asgari ücretin  altında ücretle yaşamak zorunda kalan emekli var, taşeron işçisinin boynu bükük, memur çaresiz, esnaf borç batağında,işsizle” iş beğenmiyorlar” diye dalga geçiliyor(!) Açlık sınırına ulaşan ücretli Allah’ın şanslı kulu.
Sonra ,sonra pişkin pişkin mübarek bayram kutlamaları. Hangi bayram ? Davul zurna eşliğinde ,ellerine kına yakarak askere gönderdiği oğlunun bayram günü şehit haberini alan annelerin bayramı mı? Ya da birliğinde gıda zehirlenmesi yaşayan çocukların annelerinin mi? Kızım yetişti, öğretmen oldu diyerek gururlandığı sıralarda terör kurşunuyla hayatını kaybettiğini öğrenen babaların mı?
Hangi bayramı kutluyorsunuz? İşimizi geri istiyoruz diyerek ölüm orucuna yatan insanların mı? Ne olduğunu dahi anlamadan işsiz,güçsüz cezaevlerine atılan insanların mı? Adalet ,adalet çığlıklarıyla yollara düşenlerin mi? Hangi bayramı , kimin bayramını kutluyorsunuz? Gülen yüz mü kaldı sokaklarda, huzurlu insanlar mı var etrafta? Ateş düşmeyen ocak, kan ağlamayan yürek mi kaldı? Hangi bayramı kutluyorsunuz? Kimin bayramını kutluyorsunuz?
İnsanların ekonomik sorunları var. İnsanların siyasal,kültürel,sosyal sorunları var. İnsanların yasal, hukuksal sorunları var. İnsanların güvenlik sorunu var. İnsanların yaşam sorunu var, yaşam.
Toplumsal sorunlar ve ihtiyaçlar görmezden gelinmeye devam edildikçe ,toplumsal gerilimin artacağı, sonuçta toplumsal olayların yaşanacağını bilmek ve anlamak için alim olmaya gerek yok. Toplumsal talepler dikkate alınmadığı sürece, yaşanabilecek her tür olumsuzluğun sorumlusu ” toplumsal talebe” kulak tıkayanlar olacaktır ve tarih önünde hesap vereceklerdir…

Not: Ne yazık ki kimsenin bayramını kutlamaya dilim varmıyor. Kutlanacak bayram mı kaldı?