Bir devlet böylesine umursamaz olabilir mi?

İnanılır gibi değil. Bir ülkede insanlar ekonomik sıkıntılar yüzünden peş peşe intihar ederken devletten en küçük bir ses yok. Sanki hiçbir şey olmamış, sanki insanlar meclis önünde kendini yakmamış, sanki kardeşler topluca intihar etmemiş, sanki bir baba önce ailesini sonra da kendisini katletmemiş, sanki anneler huzurlu, çocuklarının bugününü, yarınını güvenceye almış mutlu, mesut yaşıyorlar. Bu nasıl bir vurdumduymazlık, bu nasıl bir umursamazlık?

Çorum’da aynı mahalleden iki genç insanın canına kıymasının üzerinden kaç gün geçti; iki mi, üç mü, dört gün mü? Başta mahalle muhtarı olmak üzere iki genci tanıyan herkes” Aylardır iş arıyorlardı, ekonomik sıkıntıları vardı, ailelerinin destekleriyle çocuklarının karınlarını doyuruyorlardı” dedi. Ne oldu eşleri, çocukları; şimdi açlar mı, toklar mı? Yarın onların akıbetinin aynı olmayacağı ne malum?

Yaşanan bunca intihar olaylarından sonra devlet bugüne kadar ne yaptı? Ne gibi önlemler aldı bilen, duyan var mı? Meydanlarda en az üç çocuk yapın diyenler, bugün çocuklarını doyuramadıkları için canlarına kıyan aileler için ne yapıyor?

Hiç vicdanları sızlıyor mu acaba? “Bu ülkeyi biz bu hale getirdik, bir tarafta ihtişamlı yaşam sürenler diğer tarafta yokluk yüzünden hayatlarına son verenler, bizim eserimiz bunlar “diyorlar mı acaba?  Mesela “Suriye belasını biz sardık başımıza, halkımızın ekonomik kaynaklarını buralara harcadık, mega projeler diyerek yetim hakkını çarçur ettik, bu halkın canıyla, kanıyla, boğazından keserek ödediği vergileriyle kurulan işletmeleri, üretim tesislerini özelleştirme adına bir bir yok pahasına sattık” diye düşündükleri oluyor mu acaba?

Hiç sanmıyorum. Öyle olsaydı, Çorum’da iki gencin ekonomik sorunlar yüzünden canına kıymasının hemen ardından kameraların karşısına geçip  “  Zaten var 4 milyon insan var, şimdi İdlib’den 50 bin insan daha geliyor “ der miydi, diyebilir miydi birisi?

Eğer bir ülkede açlık, yoksulluk, işsizlik gibi nedenlerle intihar eden insanlar varsa, o insanların vebali, günahı devletin, devleti yönetenlerin üzerindedir.

Kendi insanının sorununu çözemeyen, kendi insanının yaşam hakkını koruyamayan devletin, başka ülke insanları için kaynak aktarması doğru bir şey mi? Bir devletin önce kendi insanına sahip çıkması gerekmiyor mu? Öncelikle İşsizlik, yoksulluk sorununu çözmesi gerekmiyor mu? Yapılan şey “ Komşusu açken tok uyuyan bizden değildir” inanışı yerine “Komşusu açlıktan canına kıyarken el âleme kaynak dağıtmak” değil mi? Yazıktır, günahtır. Bu işin vebali büyüktür. Gün gelir , insanlar bunun hesabını sorar… Bir toplum sonsuza kadar susmaz, boyun eğmez, kabullenmez, kaderdir yaşadıklarımız demez…