Oldukça hareketli, hareketli olduğu kadar da ilginç bir süreç yaşanan 31 Mart yerel seçimleri, yenilenen İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlık seçimi ile birlikte tamamlandı.  Süreçte çok büyük üzüntülere sebep olacak olayların yaşanmaması toplum olarak herkesi sevindirdi.

31 Mart yerel seçimleri, yenilenen İstanbul Büyükşehir Belediyesi Başkanlık seçimiyle birlikte değerlendirildiğinde yeni bir dönemin ayak seslerinin duyulduğu görülüyor.  Her türlü devlet olanaklarına, cumhurbaşkanının tam desteğine rağmen kaybedilen bir İstanbul Belediyesi Başkanlık seçimini sadece kazanan ve kaybeden bir adayın olduğu belediye başkanlık seçimi olarak değerlendirmek asla mümkün değildir.

Evet, ortada kazanan bir aday, kazanılan bir belediye başkanlığı vardır; ancak karşısında kaybeden bir aday ile birlikte, kaybeden bir cumhurbaşkanı vardır, kaybeden bir sistem vardır. Dikkatlerin çevrilmesi, üzerinde düşünülmesi gereken asıl konu budur.

Cumhurbaşkanı, cumhurbaşkanlığı sisteminin sağladığı olanakları, anayasaya aykırı olarak kullanmış, tarafsız kalmak konusunda ettiği namus ve şeref yemini bir tarafa bırakmış, anayasada belirlenen görev sınırlarını aşmış ve seçimde kaybetmiştir. Bu şartlar altında düşünülmesi gereken konu budur.

Halkın oyuyla seçilmiş bir cumhurbaşkanı, halk desteği olmadan görevine devam edemez. Cumhurbaşkanının kendi deyimiyle, cumhurbaşkanı topal ördek konumuna düşmüştür, güven oylamasına ihtiyacı vardır.  Bu da ancak erken seçimle mümkün olur.