Son yılların en sıcak günlerini yaşadığımız şu sıralar, bir insan asfalt zeminde 19 gündür yürüyor; elinde adalet yazılı döviz… Ben ülkemde adalet istiyorum. Adil yargılanma hakkı istiyorum. Bağımsız ve özgür yargı istiyorum diyor ve ekliyor; adalet herkes İçin adalet, hatta adaletsizliği yaratanlar için de adalet istiyorum!
Bugün başlar yarın biter, o kadar yolu yürüyemez diye düşünenlerin, nasılsa tahriklerle, tehditlerle işi çığırından çıkarır, olağanüstü hal yasasını bahane ederek, kamu güvenliği gerekçesi ile engellerim diye iç geçirenlerin hesabı tutmadı.
O samimi, o sakin, o kararlı. Hiçbir tahrike kapılmıyor. Hiçbir hakarete, sözlü tacize cevap vermiyor. Sataşan insanları alkışlayarak, sizler için de adalet istiyorum diyor. Onun bu samimi, sakin ve kararlı tavrı yol arkadaşlarının sürekli artmasına ve aynı tavrı sergilemesine neden oluyor. Disiplinli, sabır ve özgüven içerisinde yürüyor on binler…
Gelişen bu hareket belki de yol gösterici olacak dünya toplumlarına. Vurmadan, kırmadan provokasyonlara aldırmadan sessiz, sakin, kararlı bir şekilde haklı, onurlu talepleri dile getirmek için. Yakmadan, yıkmadan, ortalığı dağıtmadan da hak aranabileceğini, provokasyonlara aldırmadan, kararlı bir duruşla yol alınabileceğini.
Evet, başlangıçta belki de kimsenin ciddiye almadığı adalet yürüyüşü bugün on binlerle sürüyor, yarın yüz binler olacak, İstanbul’da da milyonlar buluşacak. Bütün dünyanın gözü bu insanların üzerinde; adalet isteyen milyonlara şimdiden kulak kabartılmış durumda.
Bakmayın birilerinin aldırmıyormuş gibi görülmesine, umursamazmış gibi tavrına. Bacakları titriyor, uykuları kaçıyor. Demiştim ya; adalet, hak, hukuk, talebi, özgürlük, demokrasi mücadelesi bulaşıcıdır; bulaşıcı olduğu kadar da birleştiricidir. Şu an farklı siyasi düşünceye sahip insanlar, farklı inanışlara sahip insanlar hızla birleşmeye başladı adalet talebi etrafında. Şimdiden “ Taşerona da adalet”, “ emeklilere de adalet”, “ gençlere, kadınlara da adalet” pankartları görülmeye, sloganları atılmaya başlandı.
Aklı olan bu talepleri sulandırmaya çalışmak, suçlamak, itham etmek yerine haklı, onurlu taleplere kulak verir. Aklı olan bu insanlara söz söylemek yerine onlara saygı gösterir. Aksi halde halkı ve talepleri görmezden gelmek olur ki akılsızlığın daniskası olur…
