AKP’lilerin de Recep Tayyip Erdoğan’ın da söylemlerindeki açık çelişki bazen insanların tansiyonunu yükselten cinsten. Hem toplumu geriyorlar, insanları birlerine  düşman etmek için ellerinden geleni yapıyorlar, hem de dönüp şiddeti kınıyoruz,  bizim dilimiz sevgi dilidir, bizim dilimiz barış dilidir diyorlar.

Örnek mi istiyorsunuz;  uzağa gitmeye hiç gerek yok. Seçimlerden önce yaklaşık 6 milyon seçmeni olan  bir siyasi partiyi terörist ilan etmedi mi? CHP, İYİ Parti, Saadet Partisini de bu parti ile olan ilişkilerinden dolayı terörist ilan etmedi mi? Bu demektir ki; Recep Tayyip Erdoğan ile AKP’ye göre bu ülke insanının yarıdan fazlası terörist.

Şimdi, böyle düşündüğünü defalarca deklere eden Recep Tayyip Erdoğan ya da AKP anlayışı bu ülkede birliği, beraberliği, huzuru sağlayabilir mi? İnsanların kardeşçe, düşmanlıklar olmadan bir arada yaşamasını sağlayabilir mi? Onlar göre bu ülkedeki her iki kişiden birisi terörist…

Bir ülkenin ana muhalefet partisi genel başkanına yapılan linç girişimi sonrası, o ülkenin en tepesindeki kişi , linç giriminde bulunulan ana muhalefet partisi genel başkanına “Oraya gitmemesi gerekirdi “diyebilir mi?  Olayların baş müsebbibi içişleri bakanının, saldırganın elini öpenler için”  O onların düşüncesidir, bilemem “demesi yeni saldırılar için saldırganları cesaretlendirmek değil mi? Bu tavır, bu davranışlar ile ülkede barış, huzur, güven sağlanabilir mi?

Bugün gördük ki endişelerimizde haklıyız. Recep Tayyip Erdoğan’ın Kızılcahamam istişare toplantısında söylediği sözler, gelecek ile ilgili iyimser olamayacağımızı bir kez daha ortaya koyuyor. Yine ekonomik başarısızlığın sebebi ekonomik saldırılar, yine siyasal başarısızlıkların sebebi terör örgütleri,yine ötekileştirme, yine başkalaştırma çabası, yine düşmanlaştırma dili ve yine son sözler 82 milyon insanı kucaklamalıyız.  Hani derler ya  ” Güler misin ağlar mısın?”…