Hiç kimsenin can güvenliği yok; o hariç!
Dün akşam saatlerinde yaşananlar gösterdi ki bu ülkede hiç kimsenin can güvenliği yok. Ülkeye turist olarak gelmenin, tedavi için ülkede bulunmanın önemi yok. Kadın, çocuk, yaşlı olmanın da bir anlamı yok.
Sokakta dolaşırken füze düşebilir yanı başınıza. Ya da sağa sola ateş eden birileri çıkabilir karşınıza. Bir bakarsınız patlatmış canlı bomba kendisini, tam yanınızda… Burası Türkiye!
Dert etmeyin önlem alınır hemen, korkmanıza gerek yok; kaderden kaçılmaz zaten(!) Sizin için bir şey yapılmamış olsa da yakınlarınız düşünülür. Aniden duyulmasın diye parçalanarak öldüğünüz, önlem alınır. İlk iş internet yavaşlatılır, ardından tamamen kapatılır. Sonra en önemlisi yayın yasağı getirilir.
Bütün bunlar kalanların can güvenliği ile ruh sağlığını korumak içindir. Toplumsal huzur içindir. Düşmanı sevindirmemek, terörün tuzağına düşülmesine engel olmak içindir.
Sonra başlar açıklamalar. Terörü lanetliyoruz, hesabını soracağız, inlerine gireceğiz vs vs vs. Nasıl olur da böyle bir saldırı gerçekleşir diyen; işbirlikçi. İstihbarat teşkilatı uyuyor mu diyen; ajan. Kim bunlar diyenler; suç ortakları. Devlet nerede, neden can güvenliğimizi sağlayamıyor diyen; örgüt yöneticisi oluverir bir anda.
Tek masum kalır ortada o da ölen, bir de ölüme kader diyen! Devletin suçu yoktur. Kurumların suçu yoktur; istihbarat, polis, jandarma vs. İktidarın ise asla yoktur sorumluluğu; cumhurbaşkanı zaten dokunulmaz. Geriye kim kaldı bir sen, bir de ben. İsyan eder dururuz; yazık değil mi, günah değil mi; hesap verilmesi gerekmez mi?
