Mafya çetelerini, tetikçi insan müsveddelerini, kadın , çocuk katillerini koruyan , af eden , salıveren zihniyet bir hukukçunun ölümünü sadece seyretti. Çağrılarına kulaklarını tıkadı, taleplerini görmezden ,duymazdan geldi.
Her insan gibi adil yargılanma hakkı istiyordu, Ebru Timtik. Düzmece delillerle, gizli tanıklarla, olmayan suçlar yaratıldığını ve kendisinin bir çok insanla birlikte mahkum edildiğini dile getiriyordu. Olmadı… Sesini duyuramadı adalet bakanına , sesini duyuramadı, içişleri bakanına ,sesini duyuramadı cumhurbaşkanına…
Son çare olarak başlattığı açlık grevini, ölüm orucuna dönüştürdü, 238 gün dayanabilen bedeni dün yenildi ve gözlerini yumdu Ebru Timtik. Birlikte başlattıkları açlık grevini , birlikte ölüm orucuna dönüştüren bir başka hükümlü hukukçu Aytaç Ünsal’da aynı durumda ,her an yaşamını kaybedebilir.
Oysa Ebru Timtik yaşayabilirdi ve bugün toprağa verilirken Aytaç Ünsal’ın acı haberini almak korkusu yaşanmayabilirdi. Yargıtayda bekleyen dosyaları öne alınarak talepleri incelenebilir, yargılama dosyası yeniden gözden geçirilebilirdi. Hiçbiri yapılmadı ve Ebru Timtik’in ölümüne seyirci kaldı adalet bakanı, içişleri bakanı, cumhurbaşkanı ve Yargıtay…
Ne yazık ki mafya babalarına, tetikçi çetelere, kadın , çocuk tacizcilerine gösterilen ilgi ve şefkat , adil yargılanma talebiyle ölüm orucuna başlayan hukukçulara gösterilmedi. Bir kara leke daha çalındı hukuk tarihimize, bir kara leke daha çalındı yargı sistemimize…
Unutulmayacak bu duyarsızlık, unutulmayacak bu iki yüzlülük . Adı lanetle anılacak sorumluların, adı lanetle anılacak ölüme ,ölümlere seyirci kalanların…
