Eski bir Galatasaraylı olarak Fenerbahçe ile Beşiktaş takımlarının taraftarlarıyla gurur duydum. Onları yürekten alkışlıyorum. Neden mi? Ülkemizin değişik yerlerinde meydana gelen depremlerle birlikte yaşanılan acıların, çaresizliklerin sorumlusu olarak gördükleri siyasi iradeyi tek yürek, tek ses olup protesto ettikleri için. Protesto ederken coplanıp, gözaltına alınmalarına rağmen geri adım atmadıkları için.
Bu nasıl bir mantık? Bu nasıl bir devlet yönetme anlayışı? Depremden sonra ilk iki gün, hatta üç gün hiçbir müdahalede bulunulmadı, kimse yardıma gelmedi, insanlarımız gözlerimizin önünde yardım çığlıkları atarak öldüler diyen insanlara namussuz, adi, alçak gibi en ağır sözlerle saldırıldı. Kızılay nerede, AFAD nerede çadırlarımız yok, soğukta donuyoruz diyen insanlar hedef gösterildi. Hükumeti beceriksizliğinden, yetersizliğinde dolayı protesto eden TİP’li gençlere polis coplarla, kalkanlarla müdahale ederek gözaltılar yaptı. Beşiktaş tribünlerinde hükumet istifa sloganları atan, pankart açan taraftarlara yine polis müdahalesi oldu, yine gözaltılar oldu. Ne oluyoruz? Ülke nereye sürüklenmeye çalışılıyor.
İnsanlar üzgün, insanlar acılı, insanlar çaresiz ve insanlar öfkeli. Bir toplum böylesine duygular içerisindeyken yeterli önlem alınmadığı için, kurtarma çalışmalarında yetersiz kalındığı için sorumlu gördüğü hükümeti eleştirmesi, protesto etmesi kadar doğal ve normal olan bir şey yok. Protesto anayasal bir hak, eksikleri ya da yanlışları eleştirmek ise bir ödevdir. Bunun için hiç kimse suçlanamaz, bunun için hiç kimse kötü muamelelere maruz bırakılamaz, coplanamaz, gözaltına alınamaz.
Bütün dünyanın gözü üzerimizde ve insanlar yaşanılanlara bir anlam veremiyorlar. Deprem öncesinde gerekli önlemleri alması gereken, deprem sırasında ve sonrasında halkına sahip çıkması gereken, halka moral vermesi gereken devlet içinde bulunduğu durumu haykıran depremzedeleri, suçluyor, deprem mağdurlarını suçluyor ve bu durumu protesto eden insanlar polis müdahalesine maruz kalıyor gözaltına alınıyor. Böyle bir saçmalık olur mu? Şunun şurasında ne kaldı seçimlere? Bu halk bunların hesabını sormaz mı sanıyorlar? Soracak, bu halk yaşanılanların hesabını sandıkta soracak bunu hep beraber göreceğiz.
