Türk Silahlı Kuvvetleri’nin ülke sınırları dışında yapmış olduğu operasyonlar ülkenin en önemli sorunu haline gelmiş durumda. Bir yanda her gün alınan Şehit haberleri, bir yanda sürekli kontrol altına alındığı duyurulan dağlar, tepeler vs. Bir yanda artan kahramanlık öyküleri, bir yanda yükselen acılar…

Bir başka ülkenin topraklarında ülke güvenliğimiz gerekçesiyle operasyonlar yapıyoruz. Üstelikte meşru devletin izni ve işbirliği olmadan… Bir ülkenin her ne gerekçe ile olursa olsun başka bir ülkenin topraklarında düzenleyeceği operasyonların başarılı olabilmesi öncelikle operasyonlar düzenlenen ülkenin meşru devletinin iznine ve işbirliğine sonra da verilecek olan uluslararası desteğe bağlı olduğu unutulmamalıdır.

Ancak toplumsal destek olmadan, operasyon yapılacak ülkenin izni ve işbirliği de olsa, uluslararası destek de olsa yine başarılı olunamaz. Kısa ve geçici başarılar sonrasında ağır kayıplar kaçınılmaz olur. İşte bu yüzden hükümet, muhalefet partileriyle diyalog halinde olmalı, meslek odalarıyla, sivil toplum örgütleriyle, sendikalarla görüş alışverişinde bulunmalıdır. TBMM her adım öncesinde bilgilendirilmeli, oluru alınmalıdır.

Halktan hiçbir şey gizlenmemeli operasyon ile ilgili her tür ( Askeri strateji hariç) bilgi paylaşılmalıdır. Nedenleri, niçinleri, amaçları vs. çünkü savaşan onların çocukları. Şehit olan, gazi olan onların çocukları…

Peki, hükümet ne yapıyor? Meclise bilgi vermiyor. Meslek odalarını, sendikaları, sivil toplum kuruluşlarını yok sayıyor. Konu ile ilgili ağzını açanlara terörist, terörist sevici, vatan haini gibi suçlamalarda bulunuyor. TTB örneğinde olduğu gibi… “ Savaş bir halk sağlığı sorunudur” demenin neresi suç? Bir doktor nasıl olur da, bir terörist ya da terörist sevici olur? Birisi yaşatmak, diğeri öldürmek için savaşıyor.

Bu böyle gitmez. Mahkemelerin, güvenlik kuvvetlerinin, cezaevlerinin bir kapasitesi var. Bir toplum yargılanamaz; bir toplum hapsedilemez; ama bir toplum desteğini çekerse her şey biter.